အိပ်မက်

ကိုယ်ငယ်ငယ်ကအိပ်မက်ကလေးပါ

ကိုယ်ငယ်ငယ်ကအမြဲမအိပ်ခဲ့ရဘူး

ကိုယ့်မိဘတွေကလည်း ကိုယ်ရှင်းပြတာကိုအချိန်ပေးနားထောင်ဘို့မအားဘူးလေ

သူတို့မှာလည်း သားသမီး ၄ ယောက် ကျောင်းတပြိုင်တည်းထားဘို့ 

နေ့ဘို့ညစာအလျင်မီအောင်လုပ်နေတော့ ကိုယ့်ရဲ့ အူကြောင်ကြားစကားတွေကိုနားထောင်ဘို့ အချိန်မပေးနိုင်ခဲ့ဘူး

ကိုယ်ငယ်ငယ်ကအိပ်တော့မယ်ဆိုအသံတခုအမြဲကြားရပါတယ် 

အခုဒီစာပြန်ရေးချိန်မှာတောင်သတိရပြီးပြန်ရောက်လာမှာတအားကြောက်ပါတယ်

အဲတာကတော့တောင်‌ဝှေးတစ်ချောင်းနဲ့ တဒီဒီရောက်လာတတ်တဲ့အဘိုးကြီးတယောက်ပါ

မအိပ်ရေတော့ပါဘူး ကိုယ့်ဘေးမှာပတ်လျှောက်နေတာ

အိပ်လဲမအိပ်ရဲ လှုပ်လဲ မလှုပ်ရဲနဲ့ ၄ တန်းလောက်ထိကို ငရဲကျသလိုဖြစ်ခဲ့တာပါ
ပြောပြရင်တောင်ယုံကြမယ်မထင်ပါဘူး 

Comments

Popular posts from this blog

ခံစားချက်

တူညီသောခံစားချက်

နာကျင်မှု