lotuslynn

ကိုယ့်ရဲ့အရင်အလုပ်မှာဝန်ထမ်းတွေအတွက်လိုအပ်တဲ့သင်တန်းတွေကို ပုံမှန်ပေးလေ့ရှိတယ် ၊ အဲဒီထဲက Influencing with Impact ( IWI ) ဆို့သင်တန်းကိုတက်ခဲ့ရတယ် ။ စစတက်တဲ့နေ့မှာ သ်တန်းဆရာက ပုံတပုံပေးတယ် သစ်ပင်ကြီးပေါ်မှာ လူတွေထိုင်နေတာ ။ ကိုယ်အခုဘယ်ရောက်နေပြီလဲဆိုတာကို မှင်နီလေးနဲ့မှတ်ခိုင်းတယ် ၊ ဘယ်လူပုံမှာလဲပေါ့ ။ အချို့ကအောက်မှာ အချို့က။ အချို့ကအပေါ်မှာ ။ အချို့က သစ်ကိုင်းအစွန် ။ အချို့က သစ်ကိုင်းရင်း ။ အစရှိသဖြင့်ပေါ့လေ ။ ပြီးသွားတော့အဲဒီစာရွက်ကိုမှောက်ထားပြီးနောက်တခုပြောတယ်။ ကျွန်းတကျွန်းမှာ သဘေ ႅ ာပျက်ပြီးသောင်တင်နေတဲ့လူတွေရှိတယ်ပေါ့လေ ။ အသက်အရွယ်မျိုးစုံ ။ ကျန်းမာရေးမျိုးစုံ ။ အလုပ်မျိုးစုံ ။ သူရွေးခိုင်းတာက တကယ်လို့လာကယ်တိဲ့လှေကအကုန်မကယ်သွားနိုင်ဘဲ ၁၀ ယောက်ဘဲသယ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ကိုယ်တို့ ဘယ်သူကိုတက်ခိင်းမလဲဆိုပြီးရွေးခိုင်းတာ ။ ရွေးကြတာပေါ့လေ ။ ကိုယ့်ဥာဏ်မှီသလောက် ။ ပြီးလဲပြီးရောဆရာကတစ်ယောက်စီကိုမေးတာ ။ ထုံးစံအတိုင်းတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်မတူဘူးလေ  ။ အားလုံးလဲပြီးသွားရော ဆရာက ကဲ အားလုံးပေါင်းပြီးရွေးရမယ်ဆို ဘယ် ၁၀ ယောက်ကိုရွေးမလဲဆိုတော့ ငြင်းကြပြီပေါ့ ။ ကိုယ်ရွေးတာအမှန်လို့ထင်ကြတာကိုး ။ ...

မုန်လာဥနီကိုဝယ် အချောင်းလေးဖြစ်အောင်လှီး ပြီးတော့ သံပုရာရည်ညှစ် Fridge ဖွင့် Wolf ကထုတ်တဲ့ Chimmichurri Paste and Dip နဲ့တို့စား ခဏနေ Fridge ဖွင့် Strawberry သီးတွေထုတ် လေးစိတ်လှီး မေခပေးထားတဲ့ အော်ဇီပျားရည်နဲ့တို့စား ခဏနေ Fridge ဖွင့် ပြုတ်ထားတဲ့ ကိုက်လန်ထည့်ထားတဲ့ဗူးကိုထုတ် Wolf ကထုတ်တဲ့ မာလာငြုတ်ဆီနဲ့တို့စား ခဏနေ ခေါက်ဆွဲထုတ် ဆွဲထုတ် ခေါက်ဆွဲထုတ်ပြုတ်စား ဒါတောင်ကြားထဲ ဟိုအရည် ဒီအရည် (အအေးနဲ့အပူ) သောက်တာမပါသေး ရေ ၄ လီတာနီးပါးတနေကုန်သောက် ဘာမှစားစရာမရှိရင်‌ရေလှိမ့်သောက် ကိုဗစ်လဲ ဝူဟန်ပြန်သွားရော ဂျူလီယန်လဲ ခြသေ ႅ ့ခေါင်းနဲ့  ဝက်ကိုယ်ဖြစ်ရော တော်တော်မွှေတဲ့ကိုဗစ် ။

Turkish coffee  ၃ ခွက်သောက်ထားမိတဲ့အကျိုး။ ခုထိအိပ်မရ။ အဆဲတောင်းစာတွေထိုင်ရေး။ ဟိုဖတ် ဒီဖတ် ။ စာတော့မလုပ်ချင်။ မနက်ကျရင် မနိုးဘဲ နေမြင့်အောင်အိပ်။ ကရိုနာရေ ပုံမှန်  routine  ကို ​ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာ။   မနက်ကျရင် အောင်မဲညိုပန်းလေးတွေခူးပြီးအခြောက်လှန်းမယ်။ ချစ်စရာလေးတွေ ။ အပင်ကနွယ်တက်တာမြန် ပန်းတွေစပွင့်လာတာ။ ကိုယ့်ကြက်တူရွေးကြီးနဲ့ရန်ဖြစ်ရသေး ။ ကိုယ်ကမေ့နေတာ ။ ဖြစ်သမျှကိုနတ်သံနှောပြီးသံတော်ဦးတင်ဘို့။ မေ့တာမှ မနှစ်ကအဖြစ်အပျက်ကို ဒီနေ့မှ စကားစပ်မိပြီး သူ့မပ ြောရကောင်းလားဆိုပြီးနှာကစ်သွားလေရဲ့။ ကရိုနာရေ လူတွေကို စကားများလာစေတယိနော် ။ ပုံမှနိဆို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်မအားရတော့ နှာကစ်ဘို့အချိန်မရ။   တော်တော်မွှေတဲ့ကရိုနာ ။

ဒီနေ့ စျေးဝယ်ရင်း ခေါက်ဆွဲခြောက်ထုပ်ကုန်သွားလို့ဝယ်ရတယ်။ ကိုယ်က သတ်သတ်လွတ်လဲဖြစ် ဇီဇာကလဲကြောင် ကိုယ်စားတဲ့တံဆိပ်ဖြစ်တဲ့  Myojo  သတ်သတ်လွတ် ခေါက်ဆွဲထုပ်ကလည်း ရတဲ့ချိန်မှရတော့ ပုံမှန်ဝယ်လဲ ကိုယ်က ၂ ဒါဇင်ဝယ်နေကျ ။ အခုလဲ အိမ်မှာကုန်နေတော့ ၂ ဒါဇင်ဝယ်တယ်။ အဲဒါကို ဘွားတော်တပါးက တမင်သက်သက် ကိုယ့်ခြင်းထဲကြည့်လိုက် ကိုယ်ကိုကြည့်လိုက် ၃ ခါလုပ်တယ်။ သဘောကတော့  panic buying  လုပ်တယ်ပေါ့လေ။ ကိုယ် ပြန်ကြည့်ပေးလိုက်တော့မှ ခေါင်းတခါခါနဲ့ထွက်သွားတယ်။ သူမသိတာက ကိုယ်စားတဲ့ သတ်သတ်လွတ်ခေါက်ဆွဲခြောက်ထုပ်က ရှာရခက်တယ်ဆိုတာရယ် ကိုယ်က ပုံမှန်  mass shopping  လုပ်တယ်ဆိုတာရယ် ဟွန်း  COVID-19  တော်တော်မွှေတာဘဲ။

သူ (၁) ကျွန်တော်ရှေ့မှာရှိနေပါလျက်နဲ့အဲဒီလူကြီးကိုသတိရနေတာ ကျွန်တော်အရမ်းခံစားရတယ် သူ (၂) How can I tell her about you သီချင်းမတိုးမကျယ်ကြားကသူပြောသည် အောက်မှာကားရပ်ထားတယ် မင်းပြန်ချင်ရင် ပြန်ပို့ပေးဘို့ပြောထားတယ် မင်းကသိပ်ရဲရင့်သူ ဘဝကိုတစ်ယောက်တည်းရင်ဆိုင်နိုင်သူ ကိုယ်ယုံတယ် ကိုယ်နောက်ထပ်တယောက်ကိုတွေ့နေပြီ သူက ကိုယ့်ကိုသိပ်အားကိုးတယ် သူကကိုယ့်ကိုပိုလိုအပ်တယ် သူ(၃) ကိုယ်မင်းကိုကြိုက်တယ် မင်းအပြုံးကိုကြိုက်တယ် မင်းရဲ့ ရဲရင့်မှုကိုကြိုက်တယ် မင်း့အတူရှိနေရတာကိုလဲကြိုက်တယ် ဒါပေမယ့်ကိုယ့်ကိုလွှမ်းမိုးမှာကိုတော့မကြိုက်ဘူး ဘယ်တော့မှမကြိုးစားလေနဲ့ ကြိုက်တာနဲ့မာနနဲ့တခြားစီ ဒါနဲ့မင်းမှာသုံးစရာရှိရဲ့လား ကိုယ်ပို့ပေးမယ်လေ အဝေးရောက်အချစ်ကိုလွမ်းနေတယ် မင်းကောကိုယ့်ကိုလွမ်းရဲ့လား သူ (၄) မင်းကိုအမြဲသတိရနေမှာ မင်းကထူးခြားတယ် ဘယ်နိုင်ငံကလဲ အိုး ကိုယ်မင်းနိုင်ငံကိုမသိဘူး ဒါပေမယ့်မင်းကစိတ်ဝင်စားဘို့ကောင်းတယ် ရော့ ဒါကိုယ်တိုင်ချက်တဲ့ ပါစတာ ကိုယ့်မားသားကြီးကိုယ်တိုင်လုပ်ပြီးပို့ပေးတာ  ဘဝမှာမိန်းကလေးတစ်ယောက်ကိုချက်ကြွေးဘူးတာ ပထမဆုံးဘဲ  အီတလီကိုလိုက်ခဲ့ပါ ဖားသားကြီးကမင်းကိုသဘောတွေကျနေတယ် သူ (၅) မင်းက...

ကိုယ် ၂၀၀၈ မှာ ကာတာနိုင်ငံကို အလုပ်လုပ်ဖို့ထွက်ခဲ့တယ် ။ ပထမဆုံးအမှတ်ရစရာက အလုပ်ခေါ်စာကိုသေချာမဖတ်တာ ။ သယ်စရာရှိတာတွေကို ၇၅ ကီလို ကာဂိုပေးမယ်ဆိုတာကို ချက်ကင်အိတ်မှတ်ပြီးသယ်တာ ။ အဲဒီတုန်းက ကာတာလေ‌ကြောင်း ရန်ကုန်ကိုတိုက်ရိုက်မရှိဘူး ။ မြန်မာပြည်တုန်းက သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က ကူသယ်ပေးတာနဲ့ ဘန်ကောက်ထိ ကီလို ၆၀ သယ်သွား ။  ဘန်ကောက်ရောက်တော့မှတွေ့ကြတာဘဲ ။ စာထဲမှာရေးထားတာ ကာဂိုပါတဲ့ ။ ဘန်ကောက်ကာဂိုကိုသွားရမယ်တဲ့ ။ ဘန်ကောက်လေဆိပ်တောင် နှံ့အောင်မရောက်ဘူးတဲ့ကိုယ် ကာဂိုဘယ်နားမှာလဲဆိုတော့ ဒီကနေ နာရီဝက်မောင်းရမယ်တဲ့ ။ ဟမ် သေပြီ ။ လေယာဥ်ကနောက် ၂ နာရီဆိုထွက်မယ် ။ ရိုးရိုးတန်းက ၁ နာရီဆိုကောင်တာပိတ်ပြီ ။ လူကို ထူပူပြီးဘာမှမမြင်တော့ဘူး ။ ကာတာလေကြောင်းက မန်နေဂျာကိုခေါ်  အလုပ်ခေါ်စာပြ ။ သူတို့ဘာမှမလုပ်ပေးနိုင်ကြောင်း လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ်ဌာနက တာဝန်ရှိသူကိုသာခေါ်ဘို့တွင်တွင်ပြောတော့တယ် ။ မတတ်နိုင်ဘူး ပါလာတဲ့ လိုက်ပို့တဲ့ သူငယ်ချင်းကို အထပ်ထပ်တောင်းပန်ရင်း နိုင်ငံခြားကောလ်ခေါ်ရတယ် ။ အဲဒီခေါ်တဲ့အချိန်မှာ ကာတာမှာ ညသန်းခေါင်နီးပါးရှိပြီ ။ တာဝန်ရှိသူက ချက်ချင်းဖုန်းကိုင်တယ် ။ ဘာဖြစ်လဲမေးတယ် ။ ကိုယ် အလုပ်ခေါ်...