ဘ၀တစ္ခ်ိဳး အလွည့္အေျပာင္း
လက္ပ္ေတာ ့က အလင္းေရာင္ျပန္ေၾကာင္ ့ အနားမွာကြက္ကြက္ကေလးလင္းေနသည္ ။ ကိုယ္ဘာကိုၾကည့္ေနမိလဲမသိ ၊ ဘယ္ေလာက္ၾကာသြားျပီလဲမသိ ။ ခပ္တိုးတိုး ၂၄ နာရီဆက္တိုက္ဖြင္ ့ထားေသာ တရားသံက မၾကားတခ်က္ ၾကားတခ်က္ ၊ ဘယ္ဆရာေတာ္ေဟာလို ့ ဘယ္နွစ္ပုဒ္ေျမာက္ေနျပီမွန္းမသိေတာ ့ ၊ ဘုရားစင္မွ လက္ဒ္ မီးလံုးကေလးေတြ မွိတ္တုတ္ မွိတ္တုတ္အျပင္ ဖေယာင္းတိုင္မွ မလင္းတလင္း အေရာင္ေတြကို စိတ္ထဲခံစားရသည္ ။ တခ်က္တခ်က္ ေလေအးေပးစက္မွ မတိုးမက်ယ္စက္သံက ပ်င္းစရာေကာင္းလြန္းလာသည္ ။ သူ လြတ္ေျမာက္ခ်င္ျပီ ။ ကိုယ့္ဘ၀နွင္ ့ကိုယ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ျဖစ္ေနျခင္းကို လြန္ေျမာက္ခ်င္ျပီ ။ ဘာေၾကာင္ ့မွန္းမသိ ေတြေတြက်ေနေသာ မ်က္ရည္ေတြကို အံ ့ၾသတၾကီးခံစားေနရသည္ ။ ကံေကာင္းတာက သူ ့မွာအာရံုခံနိုင္စြမ္းတခ်ိဳ ့က်န္ေနေသးတာ။ တခါတရံ သူမျမင္ရေသာ တစံုတစ္ေယာက္ရဲ ့သတိေပး အသံဗလံမွ တပါး သူထိုင္ေနခဲ ့တာ ဘယ္ေလာက္ၾကာသြားျပီလဲမသိေတာ ့ ။ သိေနသည္က သူအိပ္ယာကထလာခဲ ့ျပီး လက္ပ္ေတာ ့ေရွ ့မွာ ထိုင္ေနခဲ ့တာဘဲျဖစ္သည္ ။ တစ္ခုတည္းေသာ အျဖစ္ခ်င္ဆံုးက သူလြတ္ေျမာက္ခ်င္လွျပီ။
Comments
Post a Comment