စက္တင္ဘာ ၉ ၂၀၁၇ မွတ္စုမ်ား

စက္တင္ဘာ ၉ ၂၀၁၇ ေရခဲေသတၱာထဲမွာ အျပင္မွာ ကစ္ခ်န္းဘီဒိုမွာ စားစရာလံုးဝမရွိေတာ့လို႔ ပ်င္းပ်င္းနဲ႔ စူပါမားကတ္ကိုသြားတယ္ ။ ဆြဲျခင္းအေသးေလးကို လက္တြန္းလွည္း အေသးေလးထဲထည့္ ။ ဝယ္တာဝယ္တာ ေနာက္တျခင္းသြားယူ ထည့္။ အေပၚျခင္းေအာက္ျခင္းအျပည့္။ စာရင္းရွင္းလိုက္ေတာ့ အိမ္ေရာက္ရင္ ခ်က္ျခင္းစားစရာမရွိ။ ဘာေတြေကာက္ထည့္လာလဲဆိုတာလဲမသိေတာ့။ 😛😛😛😛 ဒါနဲ႔ ဘံုေဘေခ်ာ္ပရာမွာ မဆလာတိုရွည္ဝယ္ (ကုလားစာကလဲႀကိဳက္ေသး) ။ မီနဴးကိုၾကည့္ေတာ့ ထမင္းေၾကာ္ေတြ႕။ (ၾကက္၊ အမဲ၊အသီးရြက္) ။ စိတ္က ထမင္းေၾကာ္မစားခ်င္။ ေရာင္းေနတဲ့ ကုလားေလးကို ထမင္းအျဖဴေရာင္းေပးပါ ။ ထမင္းေၾကာ္ဖိုးေပးပါ့မယ္ဆိုေတာ့ ၊ no mam, no steam rice, only fried rice have တဲ့ ။ ထမင္းေၾကာ္က ထမင္းအျဖဴနဲ႔မေၾကာ္ဘဲ ဘာနဲ႔ေၾကာ္လဲမသိ ။စိတ္ကသိပ္မၾကည္ေပမယ့္ စကားမမ်ားခ်င္ (မ်ားလဲသူနားလည္မယ္မထင္) တာနဲ႔ တိုရွည္ဘဲပါဆယ္ထုတ္လာရတယ္ ။ ေမာတယ္ ။ 😫😫😫 မေပ်ာ္ေတာ့သူတစ္ေယာက္ရဲ႕ မွတ္စု (၂) တခ်ိန္ခ်ိန္လြန္ေျမာက္ခဲ့ရင္ (သို႔) မေက်ာ္ႏိုင္ခဲ့ရင္ သို႔ေလာသို႔ေလာမျဖစ္ေစဘို႔ပါ။ ဟိုေရာက္ဒီေရာက္ စာစုေပါ့။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ လေလာက္ အတိအက်ေျပာရရင္ ေမ ၁ ရက္ေန႔ကစလို႔ ဘဝမွာ အခ်ိဳးအေကြ႕အႀကီးႀကီးျဖစ္ခဲ့တယ္။ ေကာင္းေသာေျပာင္းလဲျခင္းမဟုတ္ဘဲ အရွိဳက္ကို အလစ္မွာတည့္တည့္ထိုးခံရသလိုျဖစ္ခဲ့တယ္။ အသက္မရွဳႏိုင္ဘူးဆိုတဲ့ခံစားခ်က္ကို တကယ္နားလည္ခဲ့တယ္ ။ အိပ္ပ်က္ျခင္းမ်ားစြာ မူးေဝရီေနာက္ျခင္းမ်ားစြာ နဲ႔ ခရီးဆက္ေနရတုန္း ။ အဆိုးေတြဟာ အားသာခ်ိန္မွာ တခုၿပီးတခုဝင္လာတုန္းဘဲ။ ဘဝမွာ ဒီေလာက္စိတ္မက်ဘူးခဲ့ဘူး။ ဘုရားကို မ်က္ရည္နဲ႔ ေန႔တိုင္းနီးပါးေျပာျပျဖစ္တယ္ ။ ေရွးက ကုသိုလ္ျပဳခဲ့ဘူးသည့္ ေကာင္းမွဳအထူးရွိပါေစဆိုတာေတြ ။ ဖု႒ႆေလာကဓေမၼဟိေတြကိုလက္မခံခ်င္ဘဲလက္ခံ ေတာင့္ခံေနခဲ့ရတယ္။ ေတြးမိတာက ဒီဘဝမွာေတာ့ ငါမေကာင္းမွဳ မလုပ္ဖူးဘူး သူမ်ားထိခိုက္ေအာင္မေနဖူးဘူးလို႔ ယံုေနခဲ့တယ္။ တေန႔က သူငယ္ခ်င္းႏိုင္ငံျခားသူ တစ္ေယာက္ နဲ႔ေျပာျဖစ္တယ္ ။ ျဖစ္စဥ္ အစအဆံုးသိေနသူေပါ့ေလ။ သူတို႔မွာ ပုေဗၺစေတြ ဖု႒ႆေတြမရွိဘူး။ ဘာရွိလဲဆိုေတာ့ လက္ေတြ႕က်က်ဘဝအေတြးအေခၚရွိတယ္ ။ ကိုယ္ေတာ္ရံုနဲ႔မၿပီးဘူး။ ေနရာလိုခ်င္သူ ေနရာေပး ခ်နင္းရမယ့္သူကိုခ်နင္း အႀကိဳက္လိုက္ၿပီးေနရတယ္ ကာလံေဒသံ ေပါ့ေလ။ အဲဒါကို ကိုယ့္ကို ေထာက္ျပခဲ့တယ္။ ေနာက္တခုက ဒီအေတာအတြင္းေတြမွာ တစိမ့္စိမ့္ေတြးမိတာက ဆူဆိုဒ္လုပ္သူေတြအေၾကာင္းကိုေရာဘဲ ။ ဒီဘဝကလြတ္ရင္ရၿပီ လို႔ဘာလို႔ေတြးလဲဆိုရင္ သူတို႔ သိပ္မြန္းက်ပ္ေနခဲ့လို႔ျဖစ္မယ္။ ကိုယ္တိုင္မြန္းက်ပ္လာမွ ဒါကိုနားလည္လာတာ။ ေနာက္တခုက မဟုတ္တာလုပ္ေနၿပီး ထိပ္ဆံုးေရာက္ေနသူေတြကို ေတြးမိတယ္ ။ ဗုေဗၺစေတြ သိပ္ေကာင္းခဲ့လို႔ေနမယ္။ သူတို႔ေတြ သိပ္ကံေကာင္းၾကတယ္ ။ ေဗဒင္ေတြကိုလဲေတြးမိတယ္ ။ အၾကားအျမင္ ေဗဒင္ ယၾတာဆိုတာ တကယ္ျဖစ္လာရင္ ဘာမွမဟုတ္ဘူးဆိုတာပါဘဲ ။ သူတို႔လဲ ဘာမွမတတ္ႏိုင္ဘူးေလ။ တကယ္ေတာ့ ကမ႓ာမွာ ႀကီးစိုးေနတဲ့ဝါဒေတြ ဘာသာေရးေတြဟာ ျဖစ္ၿပီးသားကိုဘဲ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္တယ္လို႔ အေျဖထုတ္ႏိုင္ၿပီး မျဖစ္ေသးတာကိုတားဘို႔ေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ၾကဘူး။ ျဖစ္လာရင္ၾကံ့ၾက႕ံခံလို႔ဘဲေျပာၾကတယ္ ။ သူတို႔မေျပာလဲ ခံႏိုင္ရည္ရွိသူက ဆက္ခံ မရွိသူက ဘဝကိုတနည္းနည္းနဲ႔အဆံုးသတ္ၾကတယ္။ တကယ္ခံစားရရင္ ဘယ္ဘာသာကမွ မေအးခ်မ္းေစႏိုင္ဘူး။ အင္မတန္ ဗုဒၶဘာသာကိုယံုၾကည္ခဲ့တဲ့ ကံ၊ ကံရဲ႕ အက်ိဳးနဲ႔အေၾကာင္းကို နားလည္ခဲ့တဲ့ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္ အလူးအလဲဘဲ။ ဘယ္အခ်ိန္ရပ္တန္႔မလဲ ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ္တိုင္ရပ္တန္႔ျဖစ္မယ္မသိတဲ့ ကိုယ့္ ဇီဝစိတ္ကေလးကို ေစာင့္ၾကည့္ေနတယ္ ။ ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ္ ဖုန္းနံပါတ္အမွားႀကီးကိုမ်ား ဆက္မိေနတာမ်ားလား။ မေပ်ာ္ျခင္းအထိမ္းအမွတ္နဲ႔ ေကာ္ျပန္႔ေၾကာ္တယ္ ၊ အာလူးအတံုးေတြေၾကာ္တယ္၊ ေျပာင္းဖူးေပါက္စေတြေၾကာ္တယ္၊ ေၾကာ္ျပီးျပီးျခင္း သခြားသီးနဲ႔ ပယ္ရီပယ္ရီေဆာ႔စ္နဲ႔ ျမည္းတယ္၊ ျပီးေတာ႔ ဒီေတာ႔က္စ္ ေရေႏြးၾကမ္း ေသာက္တယ္၊ အရက္မေသာက္တာနွစ္ခ်ီျပီမို႔ မေသာက္ခ်င္ေတာ႔ဘူး။ မနက္ျဖန္ အင္ျပင္ေတြ အကြက္လိုက္ထေစသတည္း ။ အိုရီးဒူက ျမန္နွဳန္းျမင္႔ အင္တာနက္ ၂လ အလကားေပးတယ္ ။ ေစ်းကြက္ျမွင္႔တင္ေရးေပါ႔ေလ။ ၁၀ အမ္ဘီကေန ၂၅ အမ္ဘီေပးတယ္ ။ ကိုယ္လဲသေဘာက်တယ္ အိမ္ကို အပလီေကးရွင္းေတြက တဆင္႔ စကားေျပာ အေမတို႔ကိုလဲ ျမင္ရတယ္ေပါ႔ေလ ။ ေနာက္ထပ္ ၁၀၀ ထပ္ေပးရေပမယ္႔ယူလိုက္မယ္ေပါ႔။ ေဟာ အခု ရန္ကုန္ကေန အစ္ဒ္ပိတ္ရက္ျပန္လဲေရာက္ေရာ ဘယ္အပလီေကးရွင္းမွ သံုးမရဘူး ။ ၾကားရလား ၾကားရလားနဲ႔ ေနာက္ဆံုး ဖံုးသံုးျပီးေခၚလိုက္ရတယ္ ။ ဒါနဲ႔ အိုရီးဒူ ကုိ ဖုန္းေခၚ အလကားေပးတဲ႔ရက္လဲကုန္ခါနီးျပီ ။ ငါမယူေတာ႔ဘူးလို႔႕ေျပာလိုက္တယ္။ မဒမ္ဘာလို႔လဲတဲ႔ ။ ငါ အင္တာနက္ ျမန္နွဳန္းျမင္႔ကို ပိုက္ဆံထပ္ေပးတာ ငါ႔တိုင္းျပည္က ငါ႔သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ မိသားစုနဲ႔ဆက္သြယ္ဘို႔ ။ အခုမရေတာ႔ ငါယူစရာမလိုဘူး လို႔လဲေျပာေရာ သေကာင္႔သားက အဲဒါအပလီေကးရွင္းကျဖစ္တာ နက္ကမဟုတ္ဘူး ဘာဘူးနဲ႔ျငင္းတယ္။ ဒါနဲ႔ ငါအခုမွ ငါ႔တိုင္းျပည္ကျပန္လာတာ ဟိုဘက္မွာ ဘယ္အပလီေကးရွင္းမွ ဘာမွမျဖစ္ဘူူး ။ ဒီေရာက္ေတာ႔ အပလီေကးရွင္းေတြ သံုးမရဘူး။ စာရိုက္လို႔ဘဲရတယ္ အသံနဲ႔ ရုပ္နဲ႔ ဆက္သြယ္လို႔မရဘူးဆိုမွ ဒင္းကျငိမ္သြားျပီး ဒါကအခိုက္အတန္႔ေလးပါ မဒမ္တဲ႔ ။ ဘယ္ေလာက္ၾကာတဲ႔အခိုက္အတန္႔လဲဆိုေတာ႔ သူလဲသိဘူးတဲ႔ ။ ေအးေလ ဘယ္သူမွမသိတဲ႔အခိုက္အတန္႔ကို ငါပိုက္ဆံအလကားမေပးနုိင္ဘူး နင္ဆိုလဲေပးမွာမဟုတ္ဘူးဆိုေတာ႔မွ အိုေက မဒမ္။ ကြန္နက္ရွင္ျပန္ေလ်ာ႔ေပးပါမယ္တ႔ဲ။ ငါဒီေန႔ ရန္ရွာေနတယ္ဆိုရင္ မွန္မယ္။ အိမ္စာခ်ဳပ္ထပ္ခ်ဳပ္ရတယ္ ႏွစ္ျပည္႔သြားတာကိုး ။ အလုပ္ကေပးတဲ႔ အေကာင္းစားအိမ္မွာမေနခ်င္ (လံုျခံဳေရးက ေမာ္နီတာလုပ္ေနတာကိုး ဘယ္သူလာ ဘယ္အခ်ိန္က ဘယ္ေလာက္ေန ဘာေတြလုပ္ ) ေတာ႔ အျပင္မွာထြက္ေနတယ္။ ဒီမွာလဲ စီးပြားက်တယ္ အိမ္ငွားခ နဲနဲက်တယ္ ။ ခ်က္ခ္ေတြေပး စာခ်ဳပ္ေတြခ်ဳပ္ စက္က်ဴရတီ ဒပို႔စစ္ ခ်က္ခ္လဲ ေပးေရာ (အဲဒီခ်က္ခ္က ဒိတ္မပါဘဲ အလြတ္ေပးရတာ အိမ္ရွင္က ၾကိဳက္တဲ႔ဒိတ္ေရးခြင္႔ရွိတယ္) အိမ္ေျမငွား အေကာင္႔မန္ေနဂ်ာက မေပးနဲ႔အရင္ခ်က္ခ္ကိုဘဲဆက္ယူထားမယ္တဲ႔။ လူက အအူ အအ လဒူ ပံုေပါက္ေနတယ္ထင္တယ္ ။ အဲဒါနဲ႔ မဟုတ္ဘူးေလ အရင္ခ်က္ခ္က အရင္နွစ္အတြက္ဆိုေတာ႔ ဒီနွစ္လဲ အဲဒါဘဲယူထားမယ္တဲ႔ ။ ကဲ နဲနဲေတာ႔ လည္ေၾကာင္းျပရမယ္ဆိုျပီး အရင္နွစ္က ဒီထက္ေစ်းၾကီးတယ္ အခုကေစ်းေလ်ာ႔တယ္ ငါ႔ကိုအရင္နွစ္ခ်က္ခ္ျပန္ေပး အိမ္လခမတူဘူးေလ ဆိုမွ အိုေက အိုေကတဲ႔ ။ လဒေတြရယ္ ငါ အ တာေတာ႔ဟုတ္ပါတယ္ အဲေလာက္လဲ မ အ ေသးဘူးကြယ္။ ေအးရွန္းဆိုရင္ လဒူဆိုျပီး ပညာျပတာ။ ဟြန္း